Ziya Bener
Özkan Dumlu
Cafer Çelik
Adil Yıldız
Kemal Özevin
Deniz Demirci
Miktad Şamdancı
Selim KabataÅŸ
Gökhan Kugat
Abdullah Aydın Emer
Önder Muratoğlu
Adem HilaloÄŸlu
Murat Atsen
Abdurrahman Bulut
Barış Demir…

 Bu isimleri bir yerden hatırlıyor musunuz? Daha önce duydunuz mu? Size gelipte bir lokma ekmek istedi mi herhangi biri?
Ya da bir yudum su içti mi sizden ?
 
 Onlar sizin için öldüler. Çok sevdiği aileleri daha göremeyecek onları. Eşine, çocuğuna sarılamayacaklar daha.
Çünkü şehit oldular bir gece vakti, biz o sıcak yatağımızda bilmem kaçıncı uykumuzdayken.
 
 Belki de onların ismi haberlerde geçerken, dayanamıyorsunuz diye değiştirdiniz kanalı. Şarkı açtınız onun yerine, keyfiniz yerine gelsin diye.
Gecenin bir vakti, siz hayaller kurarken ÅŸehit oldu onlar, sadece hayalleriniz devam etsin diye.

 Kimi ailesinin tek oğluydu, kimi yeni nişanlı. Onların da hayalleri yok muydu? Bilmiyorlar mıydı onlar da saklanıp kaçmayı yada teslim olmayı,
anasına sarılmayı bilmiyorlar mıydı?

 Merak ediyorum kemikleri sızlıyor mu diye. Vatan saÄŸolsun mu diyorlar diye merak ediyorum. “Madem böyle olacaktı biz de yaÅŸamayı bilmiyor muyduk?” diyorlarsa
ne diyeceğiz onlara? Kim için ne için canlarını feda ettiler? Biz ne için yaşıyoruz? Ne kadar sevdik bizim için kayıtsız şartsız ölüme gidenleri?
 
 Herkes affediliyor artık. Askerime kurşun sıkanlar, kalleşçe pusu kuranlar affediliyor. Yeni bir yola girdik madem, affetmek moda olmuş.

 Şimdi herkese soruyorum. AFFETSEK GERİ DÖNER Mİ O KADAR ŞEHİDİMİZ ???

DoÄŸuhan MERAL